روژکوهیار
کلمات کلیدی مطالب
نویسنده: محمد کوهیار ازم - پنجشنبه ٢٩ مهر ۱۳۸٩

قطعه ی زیر ترجمه ای از یک شعر آلمانی است که ایرج میرزا شاعر توانمند معاصر با زبانی

خاص و تاثیرگذار ، مخاطب را به عمق شعر می کشاند و آنگاه او را به سیر در جدَل

تلخ عاشق و معشوقی می نشاند که ناجوانمردانه عاشق اند !

 

تقدیم به همه ی مادرانی که می توان از درخت پر مهر وجودشان میوه ی مهر چید !

 

                                          قلب مادر


        داد معشوقه به عاشق پیغام        که کند مادر تو با من جنگ

        هر کجا بینَدَم از دور  ، کند          چهره پر چین و جبین پر آژَنگ

       با نگاه غضب آلــــود زنــــــــــد       بر دل نازک من تیر خدنگ

       از درِ خانــه مرا طـــــــــرد کند        همچو سنگ از دهن قلماسنگ

       مادر سنگ دلت تازنـده است        شهد در کام من و تو است شرنگ

      نشوم یک دل و یک رنگ تـو را         تا نسازی دل او از خون رنگ

      گر تو خواهی به وصالم برسی       باید این ساعت بی خوف و درنگ

      روی و سینه ی تنگش بدَری          دل برون آری از آن سینه ی تنگ

     گرم و خونین به منش باز آری          تا بَرَد ز آیینه ی قلبم زنگ

      عاشق بـی خــرد ناهنجـار             نه بل آن فاسق بی عصمت و ننگ

      حرمت مـادری از یاد ببـرد               مست از باده و دیوانه ز بَنگ

     رفت و مادر را افکند به خاک           سینه بدرید و دل آورد به چنگ

     قصد سرمنزل معشوقه نمود          دل مادر به کفَش چون نارنگ

     از قضا خـورد دم در به زمین           واندکی رنجه شد اورا آرنگ

     آن دل گرم که جان داشت هنوز     اوفتاد از کف آن بی فرهنگ

      از زمین باز چو برخاست ، نمود      پی برداشتن دل ، آهنگ

      دید کزآن دل آغشته به خون         آید آهسته برون آین آهنگ

     آه دست پسرم یافت خراش !        وای پای پسرم خورد به سنگ !

 

نویسندگان وبلاگ:
کدهای اضافی کاربر :