روژکوهیار
کلمات کلیدی مطالب
نویسنده: محمد کوهیار ازم - چهارشنبه ٢٧ بهمن ۱۳۸٩

شترمرغی به وقت کار کردن      چون مرغ و چون شتر به وقت خوردن 

                                                                 <<عطار>>

بهتر است یا شتر باشیم یا مرغ ! اگر چه امروز دشوار است یکی بودن .


 انسان امروزی در گیر و دار چنین زیستنی بر سر دو راهی بودن یا نبودن

 است .

صداقت ، کرامت و شهامت ، داشته های والای اویند که اینک، سنگ روی

یخی شده اند در پیشگاه عظیم انسان !؟

انسان نه برای نبودن ، که برای بودن آمد بودنی یکرنگ به رنگ آن چه باید

 بود.

وقتی که انسان، القاب و عناوینی بر خود می نهد و عَلَم عِلم برمی افرازد

 ، آنگاه که به محضرش روی تا بیاموزدت آن چه را که آموخته ، ای دریغا که

 گر پرواز را از او خواهی ،گوید که : شتر و پرواز !؟ و گر باری بر دوشش

 نهی ، عذرها می آورد و فغان ها می کشد که : مرغم و بار نتوانم .

دردا از این همه درد ! از این مردم بی درد !

 

فقیه شهر زند لاف آن به مجلس عام    

                             که آشکار و نهان علوم می داند

جواب هر چه از او پرسی آن بود که به دست      

                                        اشارتــی بکنـد یا سری بجنبانـد     جامی

  نه شتر بودن عار است نه مرغ بودن ! کدامشان باشیم بهتر است ؟

 دریغا که هر دو ایم و هیچکدام نیستیم !

مولانا گوید :

گر بپر گوئیش، گوید اشترم        ور بگوئی بار،  گوید طائرم

چه نیکو گفته اند : هر کسی را بهر کاری ساختند .

شتر مرغ کم بود شترگاوپلنگ هم به بازار آمد !

دریغ که ، نه شتری بر راه بود و نه گاو ی و نه پلنگی!

 

نویسندگان وبلاگ:
کدهای اضافی کاربر :